යුක්‍රේන යුද්ධයේ වර්තමාන තත්ත්වය තුළ එකවර ප්‍රවණතා දෙකක් පෙනේ. එක් පැත්තකින් සාකච්ඡා සහ සීමිත සටන් විරාම සඳහා උත්සාහ පවතී. අනෙක් පැත්තෙන් ප්‍රහාර සහ සිවිල් ජනතාවගේ පීඩාව දිගටම පවතී. ඒ නිසා සාකච්ඡාවකට එකඟ වීම, යුද්ධය අවසන් වීමට එකඟ වීමක් ලෙස සැලකිය නොහැකිය.
රුසියානු පාලනය යටතේ පවතින ඔලෙෂ්කි ප්‍රදේශයේ සීමිත සටන් විරාමය හරහා ආධාර සැපයීමට සහ ජනතාව ඉවත් කිරීමට අවස්ථාව ලැබී තිබේ. ඔක්තෝබර් 31 වාර්තා අනුව එහි වැසියන් පිරිසක් යුක්‍රේන පාලන ප්‍රදේශයට පැමිණ ඇත. එහෙත් වෙනත් ප්‍රදේශවල සටන් නතර වී නැත. මෙය මානුෂීය සහනයක් වුවත් රටපුරා සාමයක් නොවේ.
පුළුල් සාම එකඟතාවකට ඇති ප්‍රධාන බාධා වන්නේ භූමි ප්‍රදේශ පිළිබඳ ගැටලුව සහ යුක්‍රේනයට ලැබිය යුතු ආරක්ෂක සහතිකය. අමෙරිකානු මැදිහත්වීමෙන් සාකච්ඡා සඳහා උත්සාහ පැවතියද, මේ මූලික වෙනස්කම් විසඳී නැත.
ලෝකයට මෙහි බලපෑම දැනෙන්නේ විශේෂයෙන් ආහාර හා බලශක්ති වෙළෙඳාමෙනි. කළු මුහුදේ ධාන්‍ය ප්‍රවාහනයට ඇති බාධා ආහාර සැපයුමට පීඩනයක් එල්ල කරයි. රුසියානු තෙල් යටිතල පහසුකම්වලට සිදුවන හානිද බලශක්ති වෙළෙඳපොළේ අවිනිශ්චිතතාව වැඩි කරයි. එහෙත් වර්තමාන මිල ඉහළයෑම් සියල්ල යුක්‍රේන යුද්ධයට පමණක් බැර කළ නොහැකිය. මැදපෙරදිග ගැටුම් සහ නාවික ප්‍රවාහන බාධාද ඊට බලපාන බව ලෝක බැංකු වාර්තාව පිළිබඳ Reuters විස්තරය පෙන්වා දෙයි.
ශ්‍රී ලංකාව වැනි ඉන්ධන සහ ආහාර ද්‍රව්‍ය ආනයනය කරන රටකට මෙම අවදානම දැනෙන්නේ ආනයන වියදම, ප්‍රවාහන ගාස්තු සහ ජීවන වියදම හරහාය. එය අනිවාර්ය මිල වැඩිවීමක් පිළිබඳ අනාවැකියක් නොව, ගෝලීය සැපයුම් බාධාවලින් ඇතිවිය හැකි බලපෑමකි.
දැනට යුද්ධය අවසන් වන දිනයකට වඩා වැදගත් වන්නේ සීමිත මානුෂීය එකඟතා පුළුල් සටන් විරාමයක් දක්වා ගෙනයෑමට හැකිද යන්නයි. එතෙක් යුක්‍රේනයේ ජනතාවට යුද්ධයේ සෘජු පීඩාවත්, ලෝකයට එහි ආර්ථික අවිනිශ්චිතතාවත් දරාගැනීමට සිදුවනු ඇත.
